Myofibrillaire hypertrofie

Myofibrillaire hypertrofie is een vorm van spiergroei waarbij het aantal en de dikte van myofibrillen — de contractiele eiwitstructuren binnen een spiervezel, opgebouwd uit actine en myosine — toeneemt. Dit type hypertrofie wordt geassocieerd met een directe toename van de kracht die een spier kan produceren, omdat meer en dikkere myofibrillen meer kracht kunnen genereren bij samentrekking. Myofibrillaire hypertrofie wordt voornamelijk gestimuleerd door training met zwaardere gewichten en lagere herhalingsaantallen (doorgaans 1 tot 8 herhalingen), waarbij de mechanische spanning op de spier hoog is. Het staat in contrast met sarcoplasmatische hypertrofie, waarbij voornamelijk het vloeistofvolume in de spiercel toeneemt zonder een proportionele toename in contractiele eiwitten, wat minder direct bijdraagt aan kracht maar wel aan visueel volume. In de praktijk vindt training vaak een mix van beide vormen van hypertrofie plaats, en de exacte verhouding wordt beïnvloed door trainingsvariabelen zoals herhalingsaantal, intensiteit en de mate van metabole stress die tijdens een training wordt opgebouwd.

← Terug naar de kennisbank