Plyometrie is een trainingsvorm gericht op het ontwikkelen van explosieve kracht, waarbij spieren snel van een eccentrische (verlengende) naar een concentrische (verkortende) fase bewegen — ook wel de “stretch-shortening cycle” genoemd. Klassieke voorbeelden zijn box jumps, sprongen, plyo push-ups en depth jumps, waarbij de landing en daaropvolgende afzet zo snel en krachtig mogelijk worden uitgevoerd. Het principe achter plyometrie is dat spieren en pezen elastische energie opslaan tijdens de korte, snelle rekfase, die vervolgens direct wordt benut bij de explosieve afzet, wat resulteert in meer kracht dan een trage, geïsoleerde beweging zou opleveren. Plyometrische training wordt veel gebruikt door atleten in sprint-, spring- en balsporten om snelheid, sprongkracht en algehele explosiviteit te verbeteren. Omdat plyometrie hoge impact en belasting op gewrichten, pezen en het zenuwstelsel met zich meebrengt, wordt het doorgaans pas geïntroduceerd nadat een basisniveau van kracht en stabiliteit is opgebouwd, en wordt het met mate en voldoende herstel tussen sessies toegepast om overbelasting te voorkomen.




