Selenium

Selenium is een sporenelement dat in relatief kleine hoeveelheden door het lichaam nodig is, maar dat een belangrijke rol speelt als bestanddeel van seleno-eiwitten, waaronder enzymen die betrokken zijn bij antioxidatieve processen en de schildklierfunctie. Binnen de EU zijn voor selenium meerdere erkende gezondheidsclaims toegestaan, waaronder een bijdrage aan de normale werking van het immuunsysteem, een bijdrage aan de normale schildklierfunctie, en een bijdrage aan de bescherming van cellen tegen oxidatieve stress. De seleniumconcentratie in voeding hangt sterk af van het seleniumgehalte van de bodem waarin gewassen worden verbouwd, wat aanzienlijk varieert tussen verschillende geografische regio’s; sommige Europese bodems bevatten van nature relatief weinig selenium in vergelijking met bijvoorbeeld bepaalde Amerikaanse regio’s. Voedingsbronnen van selenium zijn onder andere paranoten (die uitzonderlijk rijk zijn aan dit mineraal), vis, schaaldieren, eieren en volkoren granen. Omdat de marge tussen een adequate en een te hoge seleniuminname relatief smal is in vergelijking met veel andere mineralen, wordt aangeraden de geadviseerde doseringen op supplementen niet te overschrijden.

← Terug naar de kennisbank