Hartslagzones zijn bereiken van de hartslag, doorgaans uitgedrukt als percentage van de maximale hartslag, die overeenkomen met verschillende intensiteitsniveaus en bijbehorende fysiologische trainingseffecten. Een veelgebruikte indeling werkt met vijf zones: zone 1 (50-60% van de maximale hartslag) voor zeer lichte inspanning en actief herstel, zone 2 (60-70%) voor rustige duurtraining en vetverbranding, zone 3 (70-80%) voor matige aerobe training, zone 4 (80-90%) voor intensieve, deels anaerobe inspanning, en zone 5 (90-100%) voor maximale inspanning. De maximale hartslag kan worden geschat met formules zoals 220 minus leeftijd, al geven directe metingen via een maximale inspanningstest een nauwkeuriger beeld. Hartslagzones worden gebruikt om trainingsintensiteit te sturen en te monitoren, vooral bij cardiovasculaire training: het trainen in specifieke zones helpt om gericht te werken aan doelen zoals basisconditie (zone 2), wedstrijdtempo (zone 3-4) of maximale inspanningscapaciteit (zone 5). Voor krachttraining zijn hartslagzones minder direct sturend, maar kunnen ze wel inzicht geven in de cardiovasculaire belasting van bijvoorbeeld circuit- of HIIT-achtige trainingen.




